De kunst van het faciliteren: De aanpak van een LFA-moderator: de pijn te lijf

Op de vraag: “Waarom dit project”?, krijg je meestal de antwoorden:  “de productie gaat omhoog …”, of “betere efficiëntie …”, of “De organisatie moet professioneler gaan werken..”. Als je creatief bent kun je oeverloos veel van dit soort ‘argumenten’ bedenken.

Al deze antwoorden zijn echter verwachtingen of kansen in de toekomst en je kunt je afvragen of die antwoorden een voldoende verantwoording zijn om het project te ondersteunen. Allen zijn tenslotte gebaseerd op aannames.

Hoewel mensen dit ‘dagdromen’ als veilig en interessant ervaren en je daarvoor geen kennis van de eigenlijke situatie nodig hebt, probeert een LFA1) facilitator probeert dit ‘dagdromen’ juist te vermijden. Al die ‘illusies’ dragen namelijk niet echt veel bij aan de waarde en justificatie van het project. Integendeel zelfs!

De LFA-facilitator probeert juist de realiteit boven tafel te krijgen: de pijn en frustraties die er bestaan bij de verschillende betrokken partijen. Het project moet juist die problemen aanpakken en dat zouden de eigenlijke redenen of de antwoorden moeten zijn op het ‘waarom’ van het project.

Interessant is ook dat je om die problemen op tafel te krijgen juist geen creativiteit en brainstorming nodig hebt. Het gaat vooral om de juiste mensen in de workshop te krijgen. Mensen met kennis en ervaring over die problematische situatie. En … een omgeving en een procedure waarin veiligheid, anonimiteit en vertrouwen bestaat om die problematiek te willen ‘braintappen’ en met elkaar te delen.

Het bespreken van die reële problemen en het onderling begrip hieromtrent, in tegen stelling tot het ‘dagdromen’, roept juist een betrokkenheid op in de groep waardoor er positieve energie ontstaat om zich gezamenlijk achter dit project te scharen.

Deze bijdrage is geschreven door Erik Kijne.

LFA =Logical Framework Analyses