‘Ik begrijp het al! Wat je wilde zeggen is …’  – ‘Eh, nee.’

Wat is het toch makkelijk als je niet echt luistert naar wat een ander zegt. Een half woord van de ander is meer dan genoeg om duidelijk te maken wat jij vindt!

Op die manier rennen we vaak snel, snel, snel door een discussie. Er worden allerlei halve woorden gezegd die ieder op zijn eigen manier begrijpt, en er worden gezamenlijke afspraken gemaakt die later voor meerdere uitleg vatbaar blijken te zijn.

Laten we daarom liever de tijd nemen om te begrijpen wat de ander zegt, in plaats van ervan uit te gaan dat we het al begrijpen voordat de ander is uitgepraat. Neem de tijd om de woorden van de ander te hanteren in plaats van ze snel in eigen woorden samen te vatten. We dringen dan in feite ons eigen begrippenkader op aan hetgeen er gezegd is, waar de ander zich niet per se in herkent.

Een facilitator zal dan ook op de rem gaan staan en de discussie vertragen als die te snel gaat. Een beproefde methode daarvoor is dat iedere deelnemer aan het gesprek eerst in de woorden van de ander samenvat wat de vorige spreker heeft gezegd. Als de vorige spreker het eens is met die samenvatting, mag de volgende deelnemer zeggen wat hij wilde zeggen.

Voordeel is dat je echt gedwongen wordt te luisteren naar wat de ander zegt. Doordat je in diens woorden moet samenvatten voelt die persoon zich nog meer begrepen.

Leve de Slow Speech. De tijd is ernaar.

Deze bijdrage is geschreven door Frank Little.