Alle leren faciliteert

Zeven jaar heeft ze al op een cursus Nederlands gezeten, deze pittige Marokkaanse vrouw. Zonder veel succes: ze slaagde niet voor toetsen en examens. Ze was nooit eerder naar school geweest en kon maar niet wennen aan het klassikaal onderwijs. Dat was erg frustrerend en slecht voor haar zelfvertrouwen. Nu is ze voor het eerst bij ons, op een nieuwe cursus. Ze hoorde dat ze hier een jaar lang begeleid wordt om actiever in de Nederlandse samenleving mee te doen. Dat wil ze graag.
De groep is net twee uur bij elkaar geweest. Aan het eind is er tijd om met mij kennis te maken, als een van de methodiekontwikkelaars. De sfeer is vrolijk, uitgelaten bijna. ‘Ik kan nog steeds niet geloven’, zegt ze, ‘dat we nu les krijgen in onze eigen taal! Van een Marokkaanse vrouw! Voor het eerst begrijpt de docent mij en begrijp ik de docent. Nu kan ik gaan leren.’

Leren participeren begint niet met taal. Veel onderwijs werkt toe naar de laatste stap, een toets of test, maar dat is de eindsituatie. Op die manier werpt het onderwijs juist barrières op. Leren moet niet focussen op het corrigeren van iets wat ontbreekt.
Goed onderwijs faciliteert het participeren: stap voor stap, van beginpunt tot eindpunt. Het begint met de eerste stop, het stopcontact: verbinding maken. Verbinding tussen mij en de ander, in zijn situatie. Wie die eerste stop overslaat, komt nooit tot resultaten.

Deze bijdrage is geschreven door Christa Nieuwboer.