De visser

Ze zijn er eigenlijk altijd wel: teamleden aan wie je je als facilitator, voorzitter of teamcoach ergert. Ze doen precies waar jij niet op zit te wachten en verstoren zo jouw zorgvuldig ontworpen programmalijn.

Eerst erger je je aan hun gedrag, en uiteindelijk ga je je ergeren aan hun gehele persoon. Bewust of onbewust richt je je meer op de rest van het team, om de dwarsligger te isoleren of medestanders te vinden en zo je ergernis minder te voelen. Want er is steeds dat vervelende stemmetje in je achterhoofd dat je vermanend toespreekt: ‘Je ergeren is niet professioneel.’ Dat stemmetje is lastig te negeren, en veel begeleiders stellen ‘professioneel gedrag’ dan ook nog altijd gelijk met het uitzetten van je normale menselijke reacties.

Maar wanneer jij je ergert – een gewone menselijke reactie – en je ontkent dat omdat je zogenaamd professioneel wilt zijn, dan gaat jouw ontkennende gedrag via de onderstroom de hele bijeenkomst beïnvloeden, terwijl jij ervan overtuigd bent dat het aan de dwarsligger ligt. Begin daarom altijd met het accepteren van je ergernis en denk vervolgens aan het volgende, relativerende zen-verhaal:

Een visser zit in zijn boot te vissen. Plotseling gaat er een schok door de boot: er is een andere boot tegenaan gevaren. Die boot is leeg, en de visser haalt zijn schouders op en vist verder. Even later volgt opnieuw een schok. Weer is er een boot tegen de zijne gevaren, maar dit keer wordt de andere boot door iemand bestuurd. De visser wordt nu woedend op de andere bestuurder.

Meer weten over de kunst en kunde van het faciliteren? Kijk dan op www.iaf-nederland.nl/ck.

Deze bijdrage is geschreven door Marc van Seters.