Voorbeeldgedrag

Een dienstmakker vertelde me laatst zijn verhaal uit die tijd.

Toen hij rond zijn 18e de eerste oproep kreeg voor militaire dienst, vroeg hij uitstel aan om eerst te kunnen studeren. Tegelijk realiseerde hij zich dat als hij over een aantal jaren reserveofficier wilde worden, en voor een peloton zou staan, hij goed beslagen ten ijs zou moeten komen. Slim en intelligent was hij al, maar op school bleek hij met sport een kneus. Hij besloot flink aan zijn conditie te gaan werken, want je kunt dan wel slim en intelligent zijn, de mannen willen ook een stoere commandant. Vanaf dat moment ging hij regelmatig sporten: vooral hardlopen op de zogenoemde ‘vrije trimbanen’ die er indertijd in het hele land waren.

Eenmaal in dienst, na een pittige opleiding, werd hij pelotonscommandant. Op het maandelijks rooster stond de hindernisbaan. Als commandant kon hij daar niet alleen laten zien dat hij de snelste was, maar kon hij ook zijn mannen helpen, waardoor ze als team tegelijk over de finish kwamen. Hiermee stimuleerde hij zijn peloton om, net als hij, ook meer aan sport te gaan doen. Resultaat was de eerste prijs op de brigadesportdag!

Voorbeeldgedrag is een gevleugeld begrip voor het leiderschap in elke organisatie, vooral voor persoonlijk leiderschap. Het vraagt echter wel veel innerlijke discipline en toewijding, zo blijkt uit het voorgaande. Maar houd vol! Met trainen en oefenen scherp je je lichaam en geest, en daarmee de spirit van de hele organisatie.

Deze bijdrage is geschreven door Rob Evers.